Söz: Susup oturmak yerine, ayakta yıkılmayı seçerim.

Diz çökmek kolaydır; ayakta kalmak cesaret ister.

Eğilen başlardan oldum hiç, dik durmayı seçtim.

Zirvelerden yuvarlanırsa kaldırmaya gücüm yeter dağların taşını. Ama ağlama gülüm, kaldıramam kirpiklerinden dökülen bir damla gözyaşını.

Vardır ayaklarımı kullanmayıp kollarımla kaçmışlığım.

Bu masada kazanmak; akılla, susmakla olur.

Öfkeyle kalkarsam zarar vermeden oturmam.