Söz: Zirvelerden yuvarlanırsa kaldırmaya gücüm yeter dağların taşını. Ama ağlama gülüm, kaldıramam kirpiklerinden dökülen bir damla gözyaşını.

Sözüm söz, dağlar bile yıkılsa arkamdan gelirim.

Öfkeyle kalkarsam zarar vermeden oturmam.

Eğer çölde açan bir çiçek olsan, seni kurutmamak için hep ağlardım. Gözyaşımda bir damla olsaydın, seni kaybetmemek için asla ağlamazdım.

Senin gözyaşlarından çamur akıyor.! Artık bana gelip ağlama sevgili. Çünkü gözyaşların üstümü kirletiyor.!

Gözlerin nehir olsun kirpiklerin köprü. Ben tam geçerken ipler kopsun. Düştüğüm yer dudakların olsun.

Kaçanı her zaman kovalamaz bir Aslan. Peşimde koşturayım, naz yapıp değerimi arttırayım dediğin Aslanı kaybedebilirsin unutma.