Söz: Sayın kendini vazgeçilmez sananlar. Vazgeçtiklerim referansımdır.

Vazgeçemem dediğim herkesten vazgeçtim. Unutamam dediğim her şeyi unuttum. Kaybetmekten korktuğum kim varsa kapıyı ben gösterdim. Kimse ne kalbimde ne de sırtımda yük değil artık. Kusura bakmayın, ya da isterseniz bakın. Beni siz bu hale getirdiniz.

Vedalar vardır sevenleri ayıran. Ayrılıklar vardır özleyenleri ağlatan. Özlemler vardır kavuşmayı aratan. Bir de ben varım, seni bir an olsun unutmayan...

Önceleri hatayı hep kendimde bulurdum. "Az geçtim" kalbinden derdim hep. Söyleyemedim sevdiğimi diye ağlardım geceleri. Ama senin bir başkası için yandığını gördüm ya. "az geçtim" demiyorum artık. Bir harf daha ekledim acım diner belki diye artık " Vazgeçtim"

Ne beni eleştirecek şerefiniz, ne de hakkımda yorum yapabilecek bir yeriniz var. Önce kendi ayıplarınızı örtün, sonra benim kusurlarımı konuşursunuz. Farkında olmadığımıolmadığınızı sandığınız herşeyin farkındayım. Kimsenin yokluğu birşey ifade etmez.

Biz kimsenin vazgeçilmezi olmadık. Bize hep iyiki varsın diyerek gittiler. İyi biri olmak ziyan etti bizi.

Vazgeçmemi bekleyenlere en güzel cevabım; daha yeni başlıyorum.