Söz: Biz kimsenin vazgeçilmezi olmadık. Bize hep iyiki varsın diyerek gittiler. İyi biri olmak ziyan etti bizi.

Yaralarıma merham olmanı isterken zehir oldun. Başkalarına ilaç olup bana yara oldun. Herkese yetiştinde bir bende yoruldun.

En zoru, sevdiğin biriyle vedalaşırken hâlâ seviyor olmaktır.

Bir gün gözlerin bir noktaya dalarsa bilki seni düşündüğüm gündür. Bir gün kulağında bir çınlama duyarsan bilki ismini andığım gündür. Bir gün titreyip uyanırsan bilki resmini öptüğüm gündür. Bir gün sebepsiz yere ağlarsan o güzelim gözlerinden yaşlar süzülürse bilki aşkından öldüğüm gündür.

Elinde hep bir papatyan vardır. Ama sen hep bir gülün olsun istemişsindir. Gülünü bulmak için papatyandan vazgeçersin; gün gelir de gülünü bulamayınca papatyana geri dönmek istersin ama senin değerini bilmediğin papatya başkasının gülü olmuştur.

Bazen hayat insanı yorar yaşadığını anlamazsın. Gözler hep sevdiğini arar onuda yanında bulamazsın. İçinde isyanlar kopar ama yine yaşarsın. Gözlerin yağmur damlaları gibi sürekli ağlar ağlayan gözlerle hayatta kalırsın. Umarım sen bir daha hiç ağlamassın.

Kalbim sana ait, ama ben başkasıyım artık.