Söz: Bir gülüşünle yıkılan bütün surları yeniden örerim.

Zirvelerden yuvarlanırsa kaldırmaya gücüm yeter dağların taşını. Ama ağlama gülüm, kaldıramam kirpiklerinden dökülen bir damla gözyaşını.

Sadece gülüşümü yakala, öfkem sana ağır gelir.

Sözüm söz, dağlar bile yıkılsa arkamdan gelirim.

Yıkılmadım, sadece yeniden inşa ediyorum.

Birgün görürsen beni yıkılmış harap bir köşede korkma yaklaş cesaret bulursun kendinde yanındakiler sorarsa;" O yıkılmış kim." diye bütün gururunla söylersin ;"Benim eserim." diye

Bir şiir yaz bana içinde alabildiğince mutluluk olsun ayın gölgesinde unutulan sevgi tohumlarıyla yeşere dursun veya bir şarkı söyle özlemimdeki sevgiliyi anlatsın yağan yağmurlarla ıslanan bedenimi parlayan gözleriyle kurulasın.