Söz: Söz ağızdan, kavga yiğitten çıkar.

Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı.

Sözünü esirgemez, kalbini sakınmaz Koç.

Söz uçar, yazı kalır.

Kavga edelim istiyorum, dışarıda bağıralım, çağıralım, sana tokatlar atayım, sen bana vur. Sonra tam ben arkamı dönüp giderken kolumdan sıkıca tutup çek kendine, öp beni, sarıl bana "Sen benimsin, nereye gidiyorsun aptal" de, susayım. Özür dilercesine bakayım sana ama sen beni çoktan affetmiş ol. Öyle bir aşkımız olsun ki, kavga ederken bile insanlar kıskansın bizi. Öyle sevelim ki birbirimizi, herkes aşkın anlamını bizde bulsun. Hani derler ya, bir mesajınla havalara uçur beni. Atmadığında dayanamayıp triplere gireyim, ama ne olursa olsun hiçbir tartışmada, kavgada asla "Bitti" denilmesin. Hadi yazdık, sinirle oldu diyelim, özür dileyelim, ama sakın başkasının olma... ❤️

Sözüm söz, dağlar bile yıkılsa arkamdan gelirim.

Söz verdiysen, dünya başına yıkılsa duracaksın.