Söz: Komşuluk öldü diyorsak, önce biz öldürdük.

Komşusu açken tok yatan bizden değildir.

Komşuluk; küçük iyiliklerin büyük dostluğudur.

Yaşayanlar unutmuştu bizi, biz öldüğümüzle kalmıştık.

Komşunluk, kalpten kalbe açılan kapıdır.

Sevgilim, dünya bizden habersiz dönerken biz birbirimize tutunarak duruyoruz.

Düşmezse düşmesin yakamızdan ÖLÜM! Bizimde dünyamızda sabah olacak GÜLÜM.