Söz: İçimdeki yağmurun bittiği gün, sessizce çıkıp giderim.

Gidişin yağmur gibiydi; içime işledi, üşüttü.

Sessizliğime aldanmayın, esersem mevsim değişir.

Nisan yağmuru yılanın ağzına düşerse zehir, midyenin ağzına düşerse inci olurmuş. Sen neyin yağmuruydun ki yüreğime düşünce HER ŞEYİM oldun.

Issız çölde bir yudum suyu dünyalara değişmeyen biri gibi yada yağmuru unutulmuş toprağın bulutlara yalvarışı gibi sessizce ama yürekten özledim seni.

Gitmek kolay ya sonrası ? Silebilir misin sende kalan dudaklarımın nemini? Atamazsın biliyorum, sende solan yüreğimi. Ver bana, düşlerini ver bana, eski gülüşlerini.

Sözüm söz, dağlar bile yıkılsa arkamdan gelirim.