Söz: Hüzün; içeride kapı çalmadan oturan misafir.

Hüzün, içinde sessizce büyüyen bir bahçedir.

Dertle anlaş deva bul, üzüntü kalbi sömürür, yüzüne baktığım her an Cennet'ten bahçe görülür.

Acı'nın çıraklığı yapılmadan Huzur'un patronu olunmaz.

Delikanlı; gözyaşını içinde saklar, gülüşünü dışarıda.

Elinde ne varsa hayata dair, ötesi hiçbir şey ya da vesaire... Hani demiş ya şair; mutluluğu sende bulan senindir, ötesi misafir...

Sevgi, içine sığmayanın taşmasıdır.