Mezar

Zalimin köpeği olacağına garibanın aslanı ol ki öldüğünde mezar taşına it değil Yiğit yazılsın.

Kahpelik gizli yapılır, ancak gizli kalmaz. Sen hiç mezar taşına delikanlı yazıldığını gördün mü?

Ne hasta bekler sabahı, ne taze ölüyü mezar! Ne de şeytan bir günahı seni beklediğim kadar.

Bakışlar vardır insanı ömür boyu ağlatan. Yollar vardır aşılması güç olan. Kalpler vardır acılarla parçalanan. Ve insanlar vardır hiç unutulmayan. Sanma beni sevipte bırakanlardan. Benim sevgim mezara kadar olandan.

Bizim gibi adamlar iki yerde huzur bulurlar: Bir mezarda, bir de mapusta.

Aklım koca bir mezarlık, gömülen gömülene, unutulan unutulana, kayıplara karışan karışana. Hatırladıklarım, unuttuklarımdan az, geçmiş zaman karanlık, yarınlar beyaz.

Veda; söylenmemiş ‘seni seviyorum’ların mezarıdır.

İki sevgilisi varmış. Birbirlerini deli gibi severlermiş! Kız trafik kazasında ölmüş! Sevgilisi ile birlikte arkadaşları destek için kızın mezarına gitmişler. Sevgilisi diz çökmüş, saatlerce ağlamış! Arkadaşları "Hadi artık gidelim" demiş, oysa sevgili ağlıyormuş! Arkadaşları bir bakmış, gencin eli kızın toprağının içinde!! Arkadaşları sormuş, "Ne yapıyorsun sen?" Genç cevap vermiş, "Elimi tutmadan uyuyaz ki!" 😢

Mezardakilerin pişman oldukları şeyler için, diriler birbirini yiyor.

Başkalarının gölgesinde duranın gölgesi olmaz. Herkes mezara tek girer, cesur olan güneşe çıkar.