Âşık Veysel sözü: Benim sadık yarim kara topraktır.

Benim başımı öne eğdiren, yüreğimdi. Diz çöktüren merhametim. Susturansa vicdanım.

Kardeşim, en eski ve en sadık dostumdur.

Yüreğim hafif ıslaktır benim. Kuytu köşelerde ağlamaktan. Ve rengi hafif uçuktur. Kurusun diye kaç kez güneşe asmaktan.

İnsanın en sadık dostu, kendi gölgesidir bazen.

Benim acıya verecek bir şeyim kalmadı henüz. Mutluluktan alacağım var. Yarınlarım var, kendimle olan savaşım var. Doğruların yeri yoktur bu dünyada ama yalaka ve yavşakların sevenide çoktur övenide.

Bir ben vardır benden içeri.