Attila İlhan sözü: Ben sana mecburum sen yoksun.

Sevdiğim insanlardan birinin yokluğu bana tüm dünyayı boş gösteriyor.

Özledim. Sesini, gülüşünü, sözlerini, inatçılığını, bana bağırmanı, sinirlendiğin o anları. Bana kızmanı bile özledim.

Ya gözlerin aklımda ya da aklım adında. Ya hayalin karşımda ya da sesin kulağımda. Ya ben çıldırıyorum ya da çok özlüyorum. Ya özlemek güzel ya da özlenen çok güzel..

Ilık bir rüzgar esti nereden geldiğini bilemedim "Nereye gidiyorsun?" dedim. "Özlenen heryere" dedi. Benim aklıma sen geldin çünkü özlenen sendin.

Bütün kiremitlere seni çok özledim diye yazdım inşallah o kiremitlerden biri başına düşerde seni özlemenin ne kadar acı olduğunu anlarsın.

Sebepsiz gözyaşı dökmek istedi gözlerim. Neden diye soramadım.   Görmek isteyip de göremediğine ağlıyor gözlerim. Yeter artık diyemedim. Belli ki çok özlemiş, belli ki ağlamak istemiş. İsyan mı bu yoksa bir haykırış mı, anlam veremedim.   Yüreğimi dinliyor artık gözlerim ve anladım ki ağlayan onlar değil, sana hasret kalan yüreğimmiş.