Söz: Sevginle sevdiğin kadının aklını almalısın, yarı yolda bırakıp ahını değil.

At 7 günde, it yediği günde unuturmuş. Sen kaç günde unuttun sevgili?

Dinlediğim bir şarkıdan esinlenerek söylüyorum. Sende başını alıp gitme ne olur.

Gidenlere izin verin. Bırakın çıksınlar aklınızdan, yolunuzdan, hayatınızdan. İzin verin ki; yer açılsın size gelmek isteyenlere.

Bizde adettir, gelene Roma’yı, gidene kınayı yakarız!

Artık en yüksek “ses”sizliklerimsin. Cevabı “hiç” olan dalgınlığımsın. Kağıda yazdığım, çizgilerle sakladığım, olan ama okunamayan mutluluk tablomdasın. Beni bekleyen tüm durakları birer birer terk edişlerimsin. Bu yalnızlık nereye gider? Sensiz hiçbir yere. Sen göğsümün “en acıyan” yerindesin.

Defol git! Desem, yol parası isteyecek insanlar tanırım.