Nâzım Hikmet sözü: Sen yanmasan, ben yanmasam, biz yanmasak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?

Karanlık bir şehire sokak lambası gibidir ömür. Birilerini aydınlatmak için kendini yakarsın. Işığının altından geçenler görmez seni. Sen ancak kendini yaktığınla kalırsın.

Gözlerindeki ışık, karanlık gecelerime aydınlık getiriyor.

Karanlığın içinde gülümseyebilen, gerçek ışıktır.

Umut, karanlıkta ışık aramayı bırakmamaktır.

Biz karanlığı seçtik. Çünkü aydınlıkta hep kahpe yüzler vardı.

Yıldızları görebilmek için karanlıkta olmak gerekir.