Söz: Rüzgarsız havada dönen fırıldağın, mutlaka bir üfleyeni vardır.

Zirvelerden yuvarlanırsa kaldırmaya gücüm yeter dağların taşını. Ama ağlama gülüm, kaldıramam kirpiklerinden dökülen bir damla gözyaşını.

Hedefin yoksa, her rüzgâr sana yön gösterir.

Bir Terazi sustuysa, denge bozulmuştur.

Bayrağa salınan el, mutlaka kırılır.

Rüzgar saçını süpürse mest olur bakışlarım.

Aramızda alevden bir deniz olsa, banada mumdan bir kayık verseler. Hiç düşünmeden ölümü, o mumdan kayığa biner gelirim sana.