Söz: Aramızda alevden bir deniz olsa, banada mumdan bir kayık verseler. Hiç düşünmeden ölümü, o mumdan kayığa biner gelirim sana.

Ölümün sessizliğine eşsiz bir seda ile girdim, boğulmaktan korktuğun denizin tahmininden derinim.

Düşmezse düşmesin yakamızdan ÖLÜM! Bizimde dünyamızda sabah olacak GÜLÜM.

Basıp gelsem diyorum çıksam karşına, ''ölüyorum be dinsizin evladı dön'' desem.

Artık ne fark eder bir gün çıkıp gelsende yanımdan ayrılmayıp her gün beni sevsende yıldızları indirip yoluma gül döksende benim için öldün sen yaşıyorum desende.

Ne diye böbürlenip büyükleniyorsun? Doğumun bir damla su, ölümün bir avuş toprak.

Tecrübe kuyusundan içmeyen kimse cehalet denizlerinde susuz olarak ölür.