Söz: Ne diye böbürlenip büyükleniyorsun? Doğumun bir damla su, ölümün bir avuş toprak.

Boğulduğunu sandığın sular sana yüzmeyi öğretir.

Aramızda alevden bir deniz olsa, banada mumdan bir kayık verseler. Hiç düşünmeden ölümü, o mumdan kayığa biner gelirim sana.

Basıp gelsem diyorum çıksam karşına, ''ölüyorum be dinsizin evladı dön'' desem.

Bizimkisi büyük bir aşk; ölüm de ayırmaz. (Çalıkuşu)

Bir yürek nelere yeterse, bir can bir canı ne kadar severse, damardan ne kadar çok an geçerse, yaşam ölüme nasıl değerse, sende benim için o kadar değerlisin.

Varlığını gömünce ne olur; öldü sanılır, tohum toprağa gömülünce ölüyor mu ki insan gömülünce ölsün.