İnsanlar tanıdım yıldızlar gibiydi, hepsi parlıyordu, hepsi gökteydi. Ama ben seni, güneşi seçtim, bir güneş için bin yıldızdan vazgeçtim?
Bir yağmur damlası seni seviyorum anlamı taşısaydı ve sen bana seni ne kadar sevdiğimi soracak olsaydın, inan ki birtanem her gün yağmur yağardı.
Seni asil insanların basit sevgileriyle değil, basit insanların asil sevgileriyle sevdim. Bu güzel aşkımıza nokta koyma, sana kucak dolusu virgül getirdim?
Her baktığımda seni görüyorsam, her işittiğimde seni duyuyorsam, her dokunduğumda seni hissediyorsam, bu seni çok özlediğimdendir.
Sen yıldızlar kadar güzelsin, ama tek bir farkınız var onlar milyonlarca sen bir tanesin.
Seni seviyorum, inan bana..
Beni sevdiğine dair kanıt göster.
Kanıt inancı öldürür.
Eğer kanıt gösterirsem seni sevdiğimi bilirsin. Ben “seni sevdiğimi bilmeni” değil, “seni sevdiğime inanmanı” istiyorum..
Neden ?
“Çünkü bilmek, beyinle inanmak kalple yapılan iştir. Ve ben, kalbini beynine tercih ederim”