Söz: Özlerim ben seni seninle bile, Vuslаt mı hаsret mi аdını sen koy, Aşkınlа yаkıp dа düşürdün dile Sevgi mi nefret mi аdını sen koy…

Seçtiklerinin vazgeçtiklerine değmediğini anladığın zaman, aynı yerlerde aynı acılarla birbirimize geç kalmış iki insan olacağız.

Herkes gitse ben kalırdım. Sen bana çok haksızlık ettin.

Önce duvarımdaki sonra kalbimdeki kirli isimleri sildim. Ardından güzel bir gökyüzü çizdim. Yağmur sonrası gökkuşağım bile var. Kendimi avutmak yerine gerçeklerle yasamayı öğrendim. Unutmayı değil de hatırladıklarımdan ve bana yapılanlardan ders almaya karar verdim. Aslında ben bugün kendim olmayı öğrendim!

Gözlerin hasretle bakarken, nedir bu dilindeki sessizlik?

Her şey geçer ama her şey unutulmaz.

Küçük bir mutluluk istiyorum. O kadar küçük olsun ki, istemesin kimse benden onu.