Bir tatlı aşk gülüşü özledi gözlerim ve sen hangi alemde isen gel. Çünkü gülüşünü çok özledim.
Sensiz geçen her gece parlayan yıldızlara umutla baktım. Yalnız seni düşünerek gözlerimi kapattım. Rüyalarıma girersin diye erkenden yattım.
Yaşamak özlemsiz, özlem sevgisiz, sevgide sensiz olmaz. Unutma sevmek daima beraber olmak değildir. Sen yokken bile seni o yürekte yaşatabilmektir...
Yüreğim umulmayan yaralarla baş edemezken gülüşünü özledi, gözlerim ve sen hangi alemde, hangi düşlerdeysen çık gel artık. Çünkü seni çok özledim.
Kutup yıldızına bakınca sen gelirsin aklıma eşi, benzeri yoktur bu dünyada dokunmak isterim ulaşamam ona sende öylesin benim için eşsiz ve çok uzaksın bana.
Bilirim buz dağıdır özlem, eflatun sabahlarda. Bilirim kulaklarım çınladığında özleyenim vardır uzaklarda ve yine bilirim ki özleyenim ÖZLEDİĞİMDİR aslında.
Karanlık akşamlarda, mutsuz yarınlarda, yalnızken uzaklarda gülmeyi unutma! Sevdiğin seninle olmasada sevmeyi unutma! Sevmeyi unutmuş olsanda sevildiğini unutma.
Özlem yakarsa yüreğini ve acı çekersen hasretten beni an! Çünkü ben içimde yüzbinlerce özlemimle her gün seni yaşıyorum, seni delicesine özlüyorum, sana doyamıyorum.
Issız çölde bir yudum suyu dünyalara değişmeyen biri gibi yada yağmuru unutulmuş toprağın bulutlara yalvarışı gibi sessizce ama yürekten özledim seni.
Ağzımın tadı yoksa, hasta gibiysem, boğazımda düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.
Bir özlenen birde özleyen varmış. Özlenen hiç gelmezken özleyen gün geçtikçe kahroluyormuş. Yıllar geçmiş hala özlenenden haber çıkmamış. Bu hasrete dayanamıyorum. Özleyen çaresizmiş ve birgün özleyen ölmüş. Hala özlenenden haber yokmuş. Meğer özlenen özleyenden ayrıldığı gün ölmüş.
Karmaşık bir duygu sevipde ayrı kalmak. Ayrı olupta yakınlık duymak. Yakınlık duyupta özlemek. Özleyipte yüzünü görememek. Tek dileğim var yüreğinde yaşayabilmek.