Söz: Kötülüklerin büsbütün egemen olduğu namussuz bir çağ bu biliyorsun.

Evleniriz belki bir gün, Çocuklarımız olur; Bana benzer şair olur, Sana benzer şiir olur.

Herkes kalbimde bir yere sahipken, senin ülken vardı.

Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz.

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git! Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler. Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin.

Biliyorsun ben hangi şehirdeysem yalnızlığın başkenti orası.

Peki ya sizin hiç fotoğrafını açıp yüzünün en ince ayrıntısına kadar incelediğiniz biri oldu mu?