Söz: Hani diyorsunuz ya siz giderken biz dönüyorduk diye. Zira ben hiç bir yere gitmedim, dönmedim de. Oturdum gelenleri gidenleri izledim. Sonuç mu? Giderkende aynı boktunuz gelirkende.

Ey dünya! Sen dönüyorsun onu anladık da bu insanlar senden daha hızlı dönüyor, hemde ortada hiçbir yörünge yokken.

Hep kalanlara gidenleri kattım! Bir gün yerine geçemediler. O kalanlara gidenleri kattım yine bir tane sen edemediler. Zor geldi ayrılık alışamadım.

Hani iftar vaktine yakın susar ya insan. Yokluğun o denli yakıyor beni. Söyle sizin oralarda ne zaman okunur ezan? Bir yudum su gibi özledim seni.

Hani o gün beni anlayan sen gitmiştin ya, seni başkalarında aradım ama yoktu beni senin kadar anlayan, yinede üzülme çünkü ben seni sensiz de sevebiliyorum.

Siz yoktunuz o zamanlar düştüğüm yerden hep kendim kalktım ben.

Elinden geleni yaptıktan sonra sıra ayaklarından geleni yapmakta, gitmek gibi mesela.