Söz: Gözlerin hasretle bakarken, nedir bu dilindeki sessizlik?

Gözlerine huzur, kalbine sevgi.

Sebepsiz gözyaşı dökmek istedi gözlerim. Neden diye soramadım.   Görmek isteyip de göremediğine ağlıyor gözlerim. Yeter artık diyemedim. Belli ki çok özlemiş, belli ki ağlamak istemiş. İsyan mı bu yoksa bir haykırış mı, anlam veremedim.   Yüreğimi dinliyor artık gözlerim ve anladım ki ağlayan onlar değil, sana hasret kalan yüreğimmiş.

Delikanlı; gözyaşını içinde saklar, gülüşünü dışarıda.

Hüzün, içinde sessizce büyüyen bir bahçedir.

Ölümün sessizliğine eşsiz bir seda ile girdim, boğulmaktan korktuğun denizin tahmininden derinim.

Gözlerimdeki yordunluğu görmeyen herkes surat asıyorum sandı.