Söz: Gözlerimdeki yordunluğu görmeyen herkes surat asıyorum sandı.

Benim hiç gönlümü almadılar. Ben hep kendi kendime bir köşede affettim herkesi.

Benim olana göz koyarsan; hevesini değil nefesini keserim. Soluk bile aldırmam.

Korkma ben istenmediğim gönülde gölgemi bile bırakmam.

Sebepsiz gözyaşı dökmek istedi gözlerim. Neden diye soramadım.   Görmek isteyip de göremediğine ağlıyor gözlerim. Yeter artık diyemedim. Belli ki çok özlemiş, belli ki ağlamak istemiş. İsyan mı bu yoksa bir haykırış mı, anlam veremedim.   Yüreğimi dinliyor artık gözlerim ve anladım ki ağlayan onlar değil, sana hasret kalan yüreğimmiş.

Gülüşüm güçlü, ama gözlerim yorgun.

Yokmuşsun gibi davranıyorum ama yükün hiç inmiyor omuzlarımdan.