Söz: Aşka verdiğim resitalimde sendin sazıma mızrap.

Her şarkı seni hatırlatıyorsa, sebebi sen değil; yüreğimin senle ezberlemesidir.

Şiirler benimle, sen olmasan yine de eksik.

Seni buluta yazsam güneş siler. Kıyıdaki kuma yazsam dalga siler. Alnıma yazsam kader siler. Seni kalbime yazdım sıkıysa şimdi silsinler.

Özledim. Sesini, gülüşünü, sözlerini, inatçılığını, bana bağırmanı, sinirlendiğin o anları. Bana kızmanı bile özledim.

Son sözü söylemenin sözüm ona keyfini yaşarken. Filmlerdeki gibi 'arkama bile bakmadım' repliğini eşe dosta böbürlene böbürlene anlatırken bir daha dönmeyeceğine emin misin? Büyük bir gürültüyle içerdekinin yüzüne çarptığın kapıyı, bir süre sonra nazik nazik tıklamayacağından hiç şüphe duymuyor musun? Yataktan kalkarken, aylarca mesajımla uyanırken aklında; istediğin her an yanında olabileceğimi bilirken. Uzaktan evet belki idare ederken ama yanımdayken bir kez daha dokunmak istemeyeceğine emin misin? Sildiğin telefon numaramı tekrar yazmayacağına dair ettiğin yemini tutabilecek misin? ‘Beni bir daha arama' derken ‘Beni bir daha aramayacak’ kadar kendine güveniyor musun? Aynı ismi taşıdığımız arkadaşına seslenirken aklına gelme olasılığım seni rahatsız etmiyor mu? Bir süre sonra ortak arkadaşlarımıza ‘ne yapıyor, iyi mi’ diye sormayacağından. Başka biriyle gördüğünde üzülüp, sinirlenmeyeceğinden. O akşam evdekilere etrafa aldırmadan neden bağırıp durduğunu, yatağında ağladığını eşe dosta izah edecek mazeretlerin hazır mı? Bazı şarkılarda gözünden akan suyun yaş olmadığını inandırabilecek misin yanındakini? ‘Gitmesen, bitmese' derkenki halimi, yaşlı gözlerinle ‘Ne olur, hata yaptım’ derken yaşamayacağından. Dağıtarak bıraktığın bana dağılmış halde dönmem için yalvarmayacağından. Perişan bırakırken, perişan dönmeyeceğinden, emin misin? Defolup giderken, dönmeyeceğine söz verir misin?

Buruk hasret dolu geceleri öldüreceğim bir gün, bu ayrılık şarkılarını kurşuna düzeceğim.Seni benden ayrıdığı için kaderimi mahkemeye vereceğim.