Söz: Seni özlemek, hep aynı sayfada açık kalan bir kitap.

Ben sana mecburum sen yoksun.

Sevdiğim insanlardan birinin yokluğu bana tüm dünyayı boş gösteriyor.

Özledim. Sesini, gülüşünü, sözlerini, inatçılığını, bana bağırmanı, sinirlendiğin o anları. Bana kızmanı bile özledim.

Ya gözlerin aklımda ya da aklım adında. Ya hayalin karşımda ya da sesin kulağımda. Ya ben çıldırıyorum ya da çok özlüyorum. Ya özlemek güzel ya da özlenen çok güzel..

Ilık bir rüzgar esti nereden geldiğini bilemedim "Nereye gidiyorsun?" dedim. "Özlenen heryere" dedi. Benim aklıma sen geldin çünkü özlenen sendin.

Bütün kiremitlere seni çok özledim diye yazdım inşallah o kiremitlerden biri başına düşerde seni özlemenin ne kadar acı olduğunu anlarsın.