İnsanlar beni rest çekişimden tanır, ite köpeğe diz çöküşümden değil.

Ben kimsenin karşısında hazır olda durmadım. İtin köpeğin karşısında boyun büküp yalvarayım diye büyümedim. Gücümün yetmediğini bilsem dahi gözümün gördüğünden zerre korkmam.

İtle köpekle uğraşacak değilim. Tasmasını kim tutuyorsa o gelsin.

İnsanlar hep birilerinin peşinden koşarlar, ama dönüpte kendi peşlerinden koşanlara hiç bakmazlar.

Bana yanlış yapanlara kapım kapalı, illa kapımda beklemek isterse köpeğimin yanı boş.

Düşmandan değil, sıradanlıktan korkarım.

Arkamdan konuşulanları neden umursamadığımı merak edenler. Kulağınıza küpe olsun; küçük köpekler havladığında aslanlar arkasına bakmaz.