Söz: Güneşin rengine benzemez gecenin rengi, üşütür ayaz korkutur karanlık. Bugün bir gariplik bir hüzün var yüreğimde ya ben fazlayım bu şehirde yada biri eksik.

Karanlık bir şehire sokak lambası gibidir ömür. Birilerini aydınlatmak için kendini yakarsın. Işığının altından geçenler görmez seni. Sen ancak kendini yaktığınla kalırsın.

Yüreğim hafif ıslaktır benim. Kuytu köşelerde ağlamaktan. Ve rengi hafif uçuktur. Kurusun diye kaç kez güneşe asmaktan.

Kavgamın olduğu gün dostum olmaz. Unutma, gölgen bile karanlıkta seni güneşe satar.

Gözlerindeki ışık, karanlık gecelerime aydınlık getiriyor.

Nedense hep karanlık çöktüğünde benimlesin . Her sigara içişimde, sigara değil sen yakıyorsun yüreğimi. İmkânsızlığın değil yokluğun kesiyor nefesimi. Kaptırmışım kendimi kelimelere göz yaslarım bile ağlıyor halime. Kapanıyor perdeler güneşte bakmıyor yüzüme .Tüm hayallerimi kaldırdım tozlu raflara, isyanlarımı haykırıyorum küskün duvarlara, dudağımda kitlenen ismini yazıyorum sonsuz yollara, rüyalarımı da verdim dilenci çocuklara… Nedense güneş battığında geliyorsun aklıma, gözyaşlarım değil yokluğun dokunuyor canıma, gün doğmuyor karanlığıma dökülüyor yavaş yavaş umutlarım, bedenimi satılık bıraktım can pazarında, Her şeyimi kaybettim zaten varsın yokluğunda yazılsın alnıma... Nedense mutlu bir çift gördüğümde düşüyorsun gözlerime, Önümdeki beyaz sayfaya o kadar güzel şeyler yazmak istiyorum ki, ama yoksun yazdığım her şey siyah, mutluyum kelimesini çoktan unuttum anlamını bile bilmiyorum artık, dert etme senin yerine ask mahkemesinde de ben olurum sanık, gelsen de gelmesen de faydası yok, Ben Sana Değil Yokluğuna Asığım Artık ...

Sana güneşimsin desem akşam olur görünmezsin. Sana yıldızımsın desem sabah olur gizlenirsin. Sana rüzgarımsın desem biran esip geçersin. Sana nefesimsin diyorum bittiğinde benide bitiresin diye.