Söz: Ben kimseye yük olmadım ki. Ben daha küçükken yüreğimi elime alıp yürümeyi öğrendim.

Ben kimsenin karşısında hazır olda durmadım. İtin köpeğin karşısında boyun büküp yalvarayım diye büyümedim. Gücümün yetmediğini bilsem dahi gözümün gördüğünden zerre korkmam.

Benim hiç gönlümü almadılar. Ben hep kendi kendime bir köşede affettim herkesi.

Boşver be kalbim kimse anlamasada bilmesede yorulduğunu.. Yaradan bilir doğruluğunu.

Benim başımı öne eğdiren, yüreğimdi. Diz çöktüren merhametim. Susturansa vicdanım.

Ben sırtımı kendime yasladım. Yıkmayı bırak sallayamadınız bile.

Bende yükseklik korkusu olduğu için çok yükseğe çıkamadığım gibi aynı zamanda da kimseyi yarı yolda bırakamam bende “alçaklık” korkusu da var.