Söz: Ağaçtan düşen yaprak kurumaya gönülden düşen insan unutulmaya mahkumdur sen ne ağaçtan düşüp kuruyacak yaprak nede unutulacak insansın.

İnsanlar kırmızı güllerin peşinde koşarken ayakları altında ezilen papatyaların farkına bile varmazlar.

Yoksun arzularından bahçe yapsan, tohumuna suyunu serpeler misin?

Ağaç yaşken eğilir.

İnsanı insan yapan; hatırladıkları değil, unutmadıklarıdır.

Varlığını gömünce ne olur; öldü sanılır, tohum toprağa gömülünce ölüyor mu ki insan gömülünce ölsün.

Pire için yorgan yakar bir Aslan, unutma. Pire kadar değeri olmayan insanları aranıza sokup bir Aslana kendini yaktırma.