Söz: Buz tutmuş ruhu erimez hasetten, nefeside olmasa farkı yok cesetten.

Benim olana göz koyarsan; hevesini değil nefesini keserim. Soluk bile aldırmam.

Hayat akarken durup nefes almasını bilen, çok yol gider.

Hayâsı gidenin, kalbi ölür.

Seni sevmek; nefes almak gibi, ne zaman bıraksam içim acıyor.

Sevdiğiyle aynı şehirde nefes alıyorsa bir Aslan ondan fazla uzak kalamaz. Ayrı şehirde nefes alıyorsa aldığı her nefeste onu düşünür.

Dudaklarımdan düşüremediğim bir sıgara gibisin. Üstelik öyle bir illetsin ki bir sara gibi her daim uykularımda beni nöbet nöbet yokların. Öyle uslanmaz öyle utanmaz nöbetlerine alışamadım. Her acıyı taşıdım da yüreğimde bir sebsizliği taşıyamadım. Gittiğin gün o acı ile yaşayamam demiştim. Beden yaşadıda ruh toprağa karıştı çoktan. Hiç yüzün gülmesin. Nefretimsin.